DE HEL VAN HET MERGELLAND

Volta Limburg Classic

NIeuws

De Volta Limburg Classic als ideale springplank

De Volta Limburg Classic heeft een reputatie hoog te houden. De reputatie van een koers die als springplank dient voor jonge talenten, op weg naar de internationale wielertop. Renners die, toen ze nog jeugdig en relatief onbekend waren, een fraaie ereplaats behaalde in de Volta Limburg Classic en later uitgroeiden tot coureurs met aanzien in het peloton. Daar hebben we een aantal (vrij) recente voorbeelden van op een rijtje gezet.

Tony Martin (winnaar in 2008)

Te beginnen met Tony Martin, die in 2008 met de (toen nog) Hel van het Mergelland zijn eerste profoverwinning boekte. In de jaren die volgden groeide de sympathieke Duitser uit tot één van de allerbeste tijdrijders ter wereld, met tal van klinkende zeges als gevolg: van ritwinsten in grote ronden tot meervoudige wereldtitels in het tijdrijden. En toch, ondanks zijn haast oneindige erelijst, is Martin nog steeds harstikke trots op die mooie overwinning die hij tien jaar geleden in Eijsden wist te behalen.

Leuk feitje: in 2008 werd Johnny Hoogerland vierde en Lieuwe Westra vijfde in de Hel van het Mergelland. Hoogerland toonde zich later een aanvalslustige renner, met een Nederlandse titel en vijfde plaatsen in de Ronde van Lombardije en Tirreno-Adriatico als hoogtepunten. Westra behoorde jarenlang tot één van de beste Nederlandse renners van het peloton, met ritwinsten in Parijs Nice, de Dauphiné en de Ronde van Catalonië. Ook had hij, eenmaal in dienst van Astana, een cruciaal aandeel in de Tourzege van ploeggenoot Vincenzo Nibali in 2014.


Pim Ligthart (winnaar in 2011, vijfde in 2013)

Boekte op 2 april 2011 met de Hel van het Mergelland zijn eerste profzege. Amper tweeënhalve maand later werd hij prompt Nederlands kampioen. In een bloedheet Ootsmarsum won hij overtuigend de sprint van een kleine kopgroep, waarvan onder meer Bram Tankink en Bauke Mollema deel uit maakten. In de jaren nadien boekte Ligthart nog vier zeges (waaronder een rit in de Ster ZLM Toer) en groeide hij uit tot een betrouwbare pion in de ploegen waarvoor hij actief was. De Noord-Hollander fietst momenteel in dienst van het Franse Direct-Energie, waar hij een belangrijke secondant van Niki Terpstra is.

 

Simon Geschke (tweede in 2012, vierde in 2010 en 2011)

Greep drie keer achter elkaar nipt naast de overwinning in de Hel van het Mergelland. Werkte zich in de jaren die volgden op tot een betrouwbare adjudant van kopmannen als Tom Dumoulin, John Degenkolb en Marcel Kittel. Zelf winnen deed allrounder Geschke ook. Zijn mooiste zege? Zonder twijfel de zeventiende etappe in de Tour de France van 2015, met aankomst op de mythische Pra-Loup.

 

Sonny Colbrelli (tweede in 2013, 2014 en 2016)

Wist, tot zijn grote teleurstelling, nooit de Volta Limburg Classic op zijn naam te schrijven. Liefst driemaal stond Sonny Colbrelli op het podium in Eijsden. Telkens als tweede. Winnen deed wel hij in andere wedstrijden. En hoe! Tot dusver staat de teller op 23 profzeges en fraaie ereplaatsen in grote wedstrijden als de Amstel Gold Race en Milaan-Sanremo. Vorig jaar won hij bijna de vijfde etappe in de Ronde van Frankrijk, in het Bretonse Quimper. Colbrelli was dichtbij ritwinst, maar Peter Sagan was net iets sneller in een sprintje bergop.

 

Magnus Cort (vijfde in 2014)

Een unieke renner die zowel goed kan sprinten als buitengewoon aardig kan klimmen. Die veelzijdigheid heeft hem bepaald geen windeieren gelegd. Zo boekte Magnus Cort tot dusver vijf World Tour-overwinningen: twee ritten in de Ronde van Spanje, één in de Ronde van Frankrijk, één in Parijs-Nice en één in de BinckBank Tour. En dat naast enkele zeges in de Ronden van Oman, Yorkshire, Denemarken, Noorwegen en Valencia.

Stefan Küng (winnaar in 2015)

De Zwitser soleerde in 2015 op uiterst knappe wijze naar de eerste plek in de Volta Limburg Classic. De klasse waarmee hij over de wegen in Zuid-Limburg en de Belgische Voerstreek fietste, maakte diepe indruk. Ook voor Küng betekende deze zege de eerste in zijn toen nog prille profloopbaan. Nog in dat datzelfde jaar won hij een rit in de hoog aangeschreven Ronde van Romandië (wederom solo) en werd hij met BMC wereldkampioen ploegentijdrit. Nu, vier jaar later, is Küng één van de beste hardrijders van peloton en breidt hij zijn toch al goed gevulde palmares steeds vaker uit met mooie successen.

 

Dylan Teuns (derde in 2015)

Won het eindklassement (en enkele ritten) in de Ronden van Polen, Wallonië en Noorwegen. Bovendien stond Dylan Teuns op het podium in klassiekers als de Waalse Pijl en de Ronde van Lombardije (beide keren als derde). Vorig jaar reed Teuns de Vuelta en deed dat verdienstelijk. Een etappe winnen lukte niet, maar hij vond zichzelf wel vijfmaal terug in de top-vijf van een rituitslag.


Jan Tratnik (winnaar in 2018)

Trok in de maanden na zijn Volta Limburg Classic-triomf de stijgende lijn moeiteloos door met enkele uitstekende uitslagen in aansprekende wedstrijden. Bovendien versierde Jan Tratnik in 2018 een overstap naar Bahrein-Merida. Bij die ploeg is de regerend Sloveens kampioen tijdrijden momenteel één van de trouwe helpers van wereldtopper Vincenzo Nibali.

 

Eddie Dunbar (vijfde in 2018)

Trok vorig jaar al vroeg ten strijde in de Volta Limburg Classic en zag zijn aanvalslust uiteindelijk beloond worden met een vijfde plek. Twee weken later toonde hij zich weer aan het grote publiek, door ook tijdens de Amstel Gold Race urenlang in de kopgroep te rijden. Nadat Dunbars ploeg, Aqua Blue Protect, er nog tijdens het seizoen noodgedwongen mee stopte, was Team Sky er als de kippen bij om de Ier te contracteren. Zij zien in Dunbar een talentvolle renner met een groot potentieel. En als Team Sky het in je ziet zitten, dat moet je wel een goede renner zijn (of worden).

 

Geschreven door Max van den Boorn

Gepubliceerd op 26-03-2019

En na de wedstrijd?

Er warmpjes bijzitten met Volta Limburg